พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ถือว่าข้าพเจ้าฉวยไว้ได้แล้ว
แต่ข้าพเจ้าทำอย่างหนึ่ง คือลืมสิ่งที่ผ่านพ้นมา แล้วโน้มตัวไปยังสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า

Q1 คำว่า “ไม่ถือว่า…ฉวยไว้ได้แล้ว” “ทำอย่างหนึ่ง” “ลืมสิ่งที่ผ่านพ้นมา” และ “โน้มตัวไปยัง” ช่วยให้เราเดินไปสู่ “สิ่งที่อยู่เบื้องหน้า” (สิ่งดีที่อยากได้) ที่เราตั้งไว้ในชีวิตอย่างไร? (ดู สดุดี 33:11 ประกอบ)
Q2 อะไรคือ ปัญหาหรืออุปสรรคที่ทำให้คุณไม่สามารถที่จะโน้มตัวออกไปหา “สิ่ง(ดี)ที่อยู่เบื้องหน้า”? อ่านพระคัมภีร์ข้อนี้อีกครั้งช้าๆ 2-3 รอบ อธิษฐานขอสติปัญญา กำลัง และเรี่ยวแรงจากพระเจ้าที่จะไปคว้าสิ่งดีนั้น
หมายเหตุ: สดุดี 33:11 แผนการของพระยาห์เวห์ตั้งมั่นคงเป็นนิตย์ แผนงานในพระทัยของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาติพันธุ์

อ่านพระคัมภีร์ให้จบเล่มภายในหนึ่งปี   กันดารวิถี 26-27  มาระโก 8:1-21

เพราะว่าไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่พระเจ้าทรงทำไม่ได้

Q1 คำว่า “ไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใด…ทรงทำไม่ได้” สะท้อนให้เห็นถึง “ฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่” ของพระเจ้าอย่างไร? (ดู เยเรมีย์ 32:17 ประกอบ)
Q2 คุณจะนำพระคัมภีร์ข้อนี้ไปใช้ในการเผชิญหน้ากับ “อุปสรรค” หรือ “ปัญหา” ที่มีอยู่ในชีวิตของคุณอย่างไร? (ดู มัทธิว 7:7-11 ประกอบ)
หมายเหตุ: เยเรมีย์ 32:17 ‘ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์เจ้านาย นี่แน่ะ พระองค์ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกด้วยฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์ และด้วยพระหัตถ์ซึ่งเหยียดออกของพระองค์ สำหรับพระองค์ไม่มีสิ่งใดที่ยากเกินมัทธิว 7:7-11⁷ “จงขอแล้วจะได้ จงหาแล้วจะพบ จงเคาะแล้วจะเปิดให้แก่พวกท่าน
⁸ เพราะว่าทุกคนที่ขอก็ได้ และทุกคนที่แสวงหาก็พบ ทุกคนที่เคาะก็จะเปิดให้เขา ⁹ ในพวกท่านมีใครบ้างที่จะเอาก้อนหินให้ลูกเมื่อเขาขอขนมปัง? ¹⁰ หรือให้งูเมื่อลูกขอปลา? ¹¹ เพราะฉะนั้น ถ้าพวกท่านเองผู้เป็นคนบาปยังรู้จักให้ของดีแก่ลูกของตน ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด พระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์จะประทานสิ่งดีแก่พวกที่ขอต่อพระองค์

อ่านพระคัมภีร์ให้จบเล่มภายในหนึ่งปี   กันดารวิถี 23-25  มาระโก 7:14-37

พระเยซูตรัสตอบว่า “เพราะว่าพวกท่านมีความเชื่อน้อย เราบอกความจริง
กับท่านทั้งหลายว่า ถ้าพวกท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดมัสตาร์ดเมล็ดหนึ่ง
พวกท่านจะสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงเคลื่อนจากที่นี่ไปที่โน่น’
มันก็จะเคลื่อนไป และสิ่งใดที่เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกท่านจะไม่มีเลย”

Q1 ถ้าจะเปรียบ “ความเชื่อน้อย” กับ “ความเชื่อเท่าเมล็ดมัสตาร์ด (เมล็ดพืช)” (ขนาดคงจะไม่แตกต่างกัน) แต่สิ่งที่แตกต่างกันคืออะไร? (ดู ยากอบ 1:6-7 ประกอบ)
Q2 ‘จงเลื่อนจากที่นี่ไปที่โน่น’มันก็จะเคลื่อนไป และสิ่งใดที่เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกท่านจะไม่มีเลย หนุนใจคุณที่จะอธิษฐานอย่างสม่ำเสมอ และต่อเนื่องอย่างไร? (ดู ลูกา 1:37 ประกอบ)
หมายเหตุ: ยากอบ1:6-7 ⁶ แต่จงขอด้วยความเชื่อและไม่สงสัย เพราะว่าคนที่สงสัยนั้นเป็นเหมือนคลื่นในทะเลที่ถูกลมพัดซัดไปมา ⁷คนๆ นั้นจงอย่าคิดเลยว่าจะได้รับสิ่งใดจากองค์พระผู้เป็นเจ้าลูกา 1:37 เพราะว่าไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่พระเจ้าทรงทำไม่ได้

อ่านพระคัมภีร์ให้จบเล่มภายในหนึ่งปี   กันดารวิถี 20-22  มาระโก 7:1-13

พระเยซูทอดพระเนตรดูบรรดาสาวกและตรัสว่า
“สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ แต่ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า”

Q1 “สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้สำหรับมนุษย์ แต่ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับพระเจ้า” สะท้อนให้เห็นถึงพระคุณและความรักของพระเจ้าในเรื่อง “ความรอด” อย่างไร? (ดู เอเฟซัส 2:8-9 ประกอบ)
Q2 คิดถึงคนที่คุณพยายามจะประกาศด้วย แต่ดูเหมือนว่า คนเหล่านั้นไม่มีท่าทีว่าจะเชื่อและไว้วางใจในพระเยซูคริสต์แม้แต่น้อย อ่านพระคัมภีร์ตอนนี้ช้าๆ อีกครั้ง ก่อนที่คุณจะอธิษฐานฝากรายชื่อคนเหล่านั้นไว้กับพระเยซูคริสต์
หมายเหตุ: เอเฟซัส 2:8-9⁸ เพราะว่าท่านทั้งหลายได้รับความรอดแล้วด้วยพระคุณโดยทางความเชื่อ ความรอดนี้ไม่ใช่มาจากตัวท่าน แต่เป็นของประทานจากพระเจ้า ⁹ไม่ใช่มาจากการกระทำ เพื่อไม่ให้ใครอวดได้

อ่านพระคัมภีร์ให้จบเล่มภายในหนึ่งปี   กันดารวิถี 17-19  มาระโก 6:30-56

แต่บัดนี้ ยาโคบเอ๋ย พระยาห์เวห์ผู้ทรงสร้างท่าน อิสราเอลเอ๋ย
พระองค์ผู้ทรงปั้นท่านตรัสดังนี้ว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเราได้ไถ่เจ้าแล้ว
เราได้เรียกเจ้าตามชื่อ เจ้าเป็นของเรา”

Q1 คำว่า “ทรงสร้างท่าน” “ทรงปั้นท่าน” “เราได้ไถ่เจ้า” และ “เราได้เรียกเจ้าตามชื่อ” ช่วยให้เรามั่นใจว่า “ชีวิตของเราเป็นของพระเจ้า” อย่างไร?
Q2 คำว่า “เจ้าเป็นของเรา” มีผลต่อการดำเนินชีวิตของเราในฐานะ “ลูกของพระเจ้า” อย่างไร? (ดู 1 เปโตร 2:9 ประกอบ)
หมายเหตุ: 1 เปโตร 2:9 แต่พวกท่านเป็นพงศ์พันธุ์ที่ทรงเลือกสรร เป็นพวกปุโรหิตหลวง เป็นชนชาติบริสุทธิ์ เป็นประชากรอันเป็นกรรมสิทธิ์ของพระเจ้า เพื่อให้พวกท่านประกาศพระเกียรติคุณของพระองค์ ผู้ได้ทรงเรียกพวกท่านให้ออกมาจากความมืด เข้าไปสู่ความสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์

อ่านพระคัมภีร์ให้จบเล่มภายในหนึ่งปี   กันดารวิถี 15-16  มาระโก 6:1-29