วันเสาร์ที่ 7 กันยายน 2 โครินธ์ 13:1-14 “ความในใจ”
ในตอนท้ายของหนังสือ เปาโลยังยืนยันในการกระทำของตนเองว่า เป็นการกระทำด้วยความรักและความจริงใจ ไม่ว่าจะเป็นการประกาศข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูคริสต์ความสัตย์ซื่อในการรับใช้พระเจ้าการดำเนินชีวิตที่ไม่เป็นภาระของผู้อื่น การสอนที่อยู่บนพื้นฐานของพระคัมภีร์ การเตือนสติที่ตรงไปตรงมา รวมถึงการดำเนินชีวิตที่เป็นแบบอย่าง
Q1 อะไรคือเป้าหมายสูงสุดที่เปาโลอยากจะเห็นในชีวิตของผู้ที่เชื่อในเมืองโครินธ์? (ดูข้อ 5-9 ประกอบ)
Q2 อะไรคือ ”ฤทธิ์เดชของพระเจ้า” ที่เปาโลพูดถึงในข้อ 3-4 ที่กำลังเกิดผลในชีวิตของคุณ?
วันศุกร์ที่ 6 กันยายน 2 โครินธ์ 11:1-15 “ผู้ที่สอนผิด”
เป็นอีกครั้งที่เปาโลพูดถึง “ผู้ที่สอนผิด” ที่อยู่ในเมืองโครินธ์ ซึ่งเปาโลเรียกคนเหล่านี้ด้วยถ้อยคำที่รุนแรงว่า เป็น ”คนรับใช้ของซาตาน” ที่ปลอมตัวมาเป็นผู้รับใช้ของความชอบธรรม (ข้อ 15) และเปาโลเรียกร้องให้พี่น้องที่เมืองโครินธ์ให้ระมัดระวังคำสอนของคนเหล่านั้น
Q1 เปาโลได้บรรยายถึงลักษณะของคนที่สอนผิดอย่างไรบ้าง? (ดูข้อ 4, 6, 7, 8, 9, 12 ประกอบ
หมายเหตุ ในที่นี่เปาโลได้ใช้ภาษาที่ค่อนข้างจะเสียดสีเพื่อแสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจต่อผู้ที่สอนผิด)
Q2 คุณจะใช้ 1 ยอห์น 4:1-3 ที่ว่า “1ท่านที่รักทั้งหลายอย่าเชื่อวิญญาณเสียทุกๆ วิญญาณแต่จงพิสูจน์วิญญาณนั้นๆ ว่า มาจากพระเจ้าหรือไม่ เพราะว่ามีผู้พยากรณ์เท็จเป็นอันมากจาริกไปในโลก 2 โดยข้อนี้ท่านทั้งหลายก็จะรู้จักพระวิญญาณของพระเจ้าคือวิญญาณทั้งปวงที่ยอมรับว่าพระเยซูคริสต์ได้เสด็จมาเป็นมนุษย์วิญญาณนั้นก็มาจากพระเจ้า 3 และวิญญาณทั้งปวงที่ไม่ยอมรับเชื่อพระเยซูวิญญาณนั้นก็ไม่ได้มาจากพระเจ้าวิญญาณนั้นแหละเป็นปฏิปักษ์ของพระคริสต์ ซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินว่าจะมาและบัดนี้ก็อยู่ในโลกแล้ว” ในการพิสูจน์คำสอนของพระเจ้าว่า เป็นคำสอนที่ถูก หรือผิด ได้อย่างไร?
วันพฤหัสบดีที่ 5 กันยายน 2 โครินธ์ 7:5-13 “เสียใจที่แท้จริง”
เปาโลได้พูดถึงความตั้งใจที่จะมาหาพี่น้องที่เมืองโครินธ์ แต่ไม่สามารถมาได้ แม้ตัวจะมาไม่ได้ แต่หัวใจของเปาโลก็อยู่กับพี่น้องที่เมืองโครินธ์เสมอ เปาโลส่งทิตัสมาเยี่ยม เขียนจดหมายมาหา และในความเป็นจริงจดหมาย 2 โครินธ์ที่เราอ่านกันอยู่นี้ น่าจะเป็นจดหมายฉบับที่ 3 เพราะเปาโลพูดถึงจดหมายฉบับหนึ่งที่เขียนมาก่อนหน้านี้ในข้อ 8 ซึ่งทำให้ท่านทราบว่า พี่น้องที่เมืองโครินธ์เสียใจในสิ่งที่เปาโลได้ตักเตือน ซึ่งเปาโลบอกว่า ไม่ได้ดีใจที่เห็นพี่น้อง “เสียใจ” แต่ดีใจที่พวกเขา “กลับใจ”
Q1 อะไรคือความแตกต่างระหว่าง “การเสียใจ” และ “การกลับใจ” ในมุมมองของเปาโล? (ดูข้อ 10–11 ประกอบ)
Q2 การเสียใจอย่างโลกนำไปถึงความตาย แต่การเสียใจอย่างพระเจ้านำไปสู่การเปลี่ยนแปลง คุณจะนำความจริงในเรื่องนี้ไปใช้ในการแก้ไขสิ่งที่คุณได้กระทำผิดพลาดไปอย่างไร?
วันพุธที่ 4 กันยายน 2 โครินธ์ 6:1-13 “อย่าสักแต่รับพระคุณ”
เปาโลเป็นคนที่พูดตรงไปตรงมาและตรงประเด็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเรื่องนั้นขัดขวางการประกาศข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูคริสต์ และดูเหมือนว่า พี่น้องที่เมืองโครินธ์จะไม่ค่อยสนใจที่จะประกาศข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูคริสต์สักเท่าไร โดยเฉพาะการประกาศด้วยชีวิต
Q1 ในขณะที่เปาโลทุ่มเทชีวิตของท่านในการประกาศข่าวประเสริฐแม้จะต้องเผชิญหน้ากับความทุกข์ลำบากอย่างแสนสาหัส (ข้อ 3-10) แต่ดูเหมือนว่าพี่น้องที่เมืองโครินธ์ไม่สนใจที่จะประกาศข่าวประเสริฐ ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น? (ดูข้อ 1, 2, 11-13 ประกอบ)
Q2 เมื่อคุณได้อ่านประโยคที่ว่า “อย่าสักแต่รับพระคุณของพระเจ้าเท่านั้น” อะไรคือสิ่งที่เข้ามาในความคิดของคุณเป็นลำดับแรก? ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?
วันอังคารที่ 3 กันยายน 2 โครินธ์ 4:16-5:10 “เป้าหมาย”
เปาโลมองชีวิตของตัวท่านเหมือนกับภาชนะดิน ราคาถูกไม่เป็นที่น่าสนใจ แถมแตกหักได้ง่ายๆ (2 โครินธ์ 4:7) แต่สิ่งที่ทำให้ท่านยังยืนหยัดทำพันธกิจของพระเจ้า สามารถอดทนต่อความทุกข์ยากลำบากที่เข้ามาในชีวิตได้ เป็นเพราะท่านมีสิ่งมีค่าในชีวิต นั่นคือ “ข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูคริสต์” (2 โครินธ์ 4:14)
Q1 นอกจากข่าวประเสริญเรื่องพระเยซูคริสต์ที่ผลักดันให้เปาโลยืนหยัดเพื่อพระเจ้า เปาโลยังมีเคล็ดลับอีกหนึ่งอย่างที่ทำให้ท่านไม่เลิกที่จะยืนหยัดเพื่อพระเจ้า สิ่งนั้นคือ? (ดูข้อ 4:17-18, 5:10 ประกอบ)
Q2 ประโยคที่ว่า “เหตุฉะนั้นเราตั้งเป้าของเราว่าจะอยู่ในกายนี้ก็ดีหรือไม่อยู่ก็ดีเราก็จะทำตัวให้เป็นที่พอพระทัยของพระองค์”จะเป็นส่วนหนึ่งในเป้าหมายชีวิตของคุณอย่างไร?