ในปัจจุบันค่านิยมการเลียนแบบมีมากขึ้นทุกๆ วัน ไม่ว่าจะเป็นการเลียนแบบเรื่องการแต่งกาย การพูดจา ลักษณะท่าทางต่างๆ ตามดาราหรือนักร้องที่ตนเองชื่นชอบ  เข้าข่าย “เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม”  แต่ดูเหมือนว่า การเลียนแบบไม่ได้หยุดแค่เลียนแบบสิ่งดีๆ แต่

กลายเป็นว่า สิ่งไม่ดีก็มีการเลียนแบบจนกลายเป็นเรื่องปกติของสังคม

Q1  พระคัมภีร์ตอนนี้เห็นด้วยกับค่านิยม “เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม” หรือไม่? อย่างไร?
Q2 คุณสามารถทำสิ่งอะไรก็ได้ไม่มีใครห้าม แต่สิ่งที่คุณเลือกทำ เป็น “สิ่งที่ดี” หรือ “ดียอดเยี่ยม” ในน้ำพระทัยของพระเจ้า

ปัจจุบันค่านิยมเกี่ยวกับเรื่องเพศสัมพันธ์ของหนุ่มสาวได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ค่านิยมแบบ One Night Stand หรือ คู่นอนคืนเดียว  เริ่มมีมากขึ้นในสังคม นั้นหมายความว่า ทุกคนมีสิทธิที่จะมีเพศสัมพันธ์กับใครก็ได้ โดยไม่จำเป็นต้องรู้จักกันมาก่อน เป็นความสัมพันธ์เพียงข้ามคืนเดียว  ตื่นเช้าขึ้นมาทุกสิ่งก็จะถือเหมือนว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้น  ต่างคนต่างไป และแน่นอนว่า ค่านิยมแบบนี้ไม่ใช่ค่านิยมของพระคัมภีร์ เพราะมีคำสอนไว้ว่า “อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา”

Q1 การที่พระเยซูคริสต์สอนว่า “ถ้าตาเราทำผิดให้ควักตาทิ้ง และถ้ามือทำผิดให้ตัดมือทิ้ง” พระองค์ต้องการให้เราทำตามนั้นจริงๆ หรือไม่ หรือว่ามีความหมายอื่นแฝงอยู่? (ดูข้อ 27, 28 ประกอบ)
Q2 อธิษฐานขอการปกป้องจากพระเจ้าที่จะช่วยเหลือคุณให้ห่างไกลจากความผิดบาปในเรื่องเพศ หรือถ้าท่านมีปัญหาในเรื่องนี้ อธิษฐานขอกำลังจากพระเจ้าที่จะตัดสิ่งเหล่านี้ออกจากชีวิต

ค่านิยมอย่างหนึ่งในสังคมที่มีมานาน และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คือ “ต้องไม่มีข้อผิดพลาด”  ไม่ว่าจะเป็นตัวงาน หรือตัวคน ทุกอย่างจะต้องเนี๊ยบและสมบูรณ์แบบ สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคือ “ความวิตกกังวล”  วิตกกังวลว่า วันหนึ่งจะเกิดการผิดพลาด วันหนึ่งจะไม่สมบูรณ์แบบ ยิ่งวิตกกังวล ก็ยิ่งพยายามจะไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด ยิ่งพยายามไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด ก็ยิ่งวิตกกังวล กลายเป็น    วัฎจักรที่ไม่รู้จบในชีวิตของเรา

Q1  พระเยซูคริสต์สอนให้รู้จัก “ความจริงเกี่ยวกับความวิตกกังวล” อย่างไร? (ดูข้อ 27, 34 ประกอบ)
Q2 เราทุกคนสามารถผิดพลาดได้ วิตกกังวลได้ คุณมีเรื่องใดในชีวิตที่ทำให้คุณมีความทุกข์และวิตกกังวลหรือไม่ พระคัมภีร์ข้อ 26 และ 33 หนุนใจคุณอย่างไร?

ในสังคมปัจจุบัน มีค่านิยมที่ว่า “ไม่มีของฟรีในโลก” นั้นหมายความว่า ทุกอย่างที่จะได้มาจะต้องแลกเปลี่ยนด้วยอะไรบางอย่าง เช่น อยากกินข้าว ก็ต้องเอาเงินมาซื้อ อยากได้รับการบริการดีๆ ก็ต้องมีสินน้ำใจ รวมไปถึงการทำความดี ก็กลายเป็นสิ่งที่ไม่ฟรีอีกต่อไป  เช่น อยากได้รับเงินบริจาค ก็ต้องมีสื่อมาทำข่าว ค่านิยมของสังคมของเรากลายเป็นสังคมที่ทุกคนเริ่มคิดว่า จะทำดีสักทีต้องมีคนรู้ ต้องมีคนเห็น

Q1  พระเยซูคริสต์เปรียบเทียบ คนที่ทำดี (การปฏิบัติธรรม / การทำทาน / อธิษฐาน) โดยหวังผลตอบแทนเป็นเหมือนคนประเภทใด? (ดูข้อ 2, 5 ประกอบ)
Q2  คุณเคยทำอะไรที่หวังผลเหมือนเป่าแตรข้างหน้าหรือไม่? บทเรียนในวันนี้จะช่วยให้คุณเปลี่ยนแปลงอย่างไร?

ในสังคมไทยปัจจุบัน ค่านิยมเกี่ยวกับการเล่นพรรคเล่นพวกเพิ่มสูงขึ้นจนน่ากลัว และมีอยู่ทั่วไปในทุกๆ ชนชั้น และทุกวงการ จนไม่สนใจว่าจะผิดหรือจะถูก ขอแค่ให้คนที่เรารัก หรือคนที่รักเรา ได้รับผลประโยชน์ มีความสุขก็พอแล้ว หรือพูดสั้นๆ ว่า “รักเฉพาะคนที่ฉันรัก หรือรักฉันเท่านั้น” และผลลัพธ์ที่ตามมาคือ “ความเกลียดชัง”

Q1  พระเยซูคริสต์ให้เหตุผลอะไรที่เราต้องรัก (ไม่เกลียดชัง) คนที่เราไม่รักด้วย (ศัตรู)?
Q2 คุณเล่นพรรคเล่นพวกในที่โรงเรียน ในที่ทำงาน ในครอบครัว ในคริสตจักร เพียงแค่ไม่รักหรือไม่ชอบ จนก่อให้เกิด “ความเกลียดชัง” มากน้อยแค่ไหน? อธิษฐานขอการเปลี่ยนแปลงจากพระเจ้า