วันเสาร์ที่ 25 สิงหาคม ลูกา 19:1-10 “ฉันเสียใจ”
การสำนึกผิดต้องนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงเสมอ และเป็นการเปลี่ยนแปลงที่พร้อมจะทุ่มเททุกอย่าง เพื่อยืนยันว่า นี่เป็นการสำนึกผิดที่แท้จริง ซึ่งศักเคียสเองก็สำแดงให้เห็นอย่างชัดเจนในเรื่องนี้
Q1 คุณคิดว่า อะไรคือสาเหตุสำคัญที่ทำให้ศักเคียสยอมจ่ายเงินคืนถึง 4 เท่า กับคนที่เขาโกงมา แถมยังจะยกทรัพย์สมบัติอีกครึ่งให้กับคนอนาถาด้วย? (ข้อ 5, 9-10)
Q2 ศักเคียสเป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับคุณอย่างไรในการที่จะพูดว่า “เสียใจ” หรือ “ขอโทษ” ต่อคนที่คุณกระทำผิดด้วย
วันศุกร์ที่ 24 สิงหาคม ลูกา 18:9-14 “อวดตัว”
การสำนึกผิดนอกจากจะช่วยปลดปล่อยเราจากความรู้สึกที่ไม่ดี ความเสียใจ และความรู้สึกผิดแล้ว ยังเป็นส่วนหนึ่งของการได้รับความรอดด้วย เพราะใน เอเฟซัส 2:8-9 กล่าวไว้ว่า “ด้วยว่าซึ่งท่านทั้งหลายรอดนั้นก็รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ และมิใช่โดยตัวท่านทั้งหลายกระทำเอง แต่พระเจ้าทรงประทานให้ ความรอดนั้นจะเนื่องด้วยการกระทำก็หามิได้ เพื่อมิให้คนหนึ่งคนใดอวดได้”
Q1 ลองเปรียบเทียบคำอธิษฐานระหว่างคนฟาริสี และคนเก็บภาษีว่าแตกต่างกันอย่างไร?
Q2 คุณคิดว่า คุณเหมือนกับคนฟาริสี หรือ คนเก็บภาษี? และพระเจ้าอยากให้คุณเป็นคนแบบไหน?
วันพฤหัสบดีที่ 23 สิงหาคม สดุดี 32:1-11 “การสำนึกผิดส่วนตัว”
สดุดีบทนี้เขียนโดยดาวิดผู้ซึ่งได้ชื่อว่า เป็นกษัตริย์ที่รักพระเจ้าสุดหัวใจ แต่ถึงกระนั้นเองชีวิตของท่านก็ยังพลาดกระทำความผิดบาปที่ร้ายแรงในชีวิต และสดุดีบทนี้สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ดาวิดรู้ว่าตัวเองกระทำผิดในเรื่องใด และผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตนั้นเลวร้ายแค่ไหน (ข้อ 3-4) และทางเดียวที่เขาจะได้รับการปลดปล่อยคือ การสำนึกผิดและสารภาพกับพระเจ้า (ข้อ 5)
Q1 ดาวิดมีความคาดหวังอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตของเขาหลังจากที่สำนึกผิดและสารภาพบาป? (ดูข้อ 1, 8, 11 ประกอบ)
Q2 สดุดี 51:17 กล่าวไว้ว่า “เครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงรับได้คือจิตใจที่ชอกช้ำ จิตใจที่สำนึกผิดและชอกช้ำนั้น ข้าแต่พระเจ้า พระองค์มิได้ทรงดูถูก” ใช้เวลานี้สำรวจชีวิตของคุณ และอธิษฐานกับพระเจ้า
วันพุธที่ 22 สิงหาคม โยนาห์ 3:1 – 10 “การสำนึกผิดร่วมกัน”
การสำนึกผิดไม่ได้เป็นเรื่องส่วนตัวเท่านั้น แต่ในบางครั้งเป็นเรื่องของส่วนรวมด้วย เหมือนเรื่องราวของชาวเมืองนีนะเวห์ ที่พระเจ้าทรงส่งโยนาห์เข้าไปประกาศ ให้ทุกคนในเมืองสำนึกผิด กลับใจเสียใหม่ ก่อนที่พระเจ้าจะพิพากษาลงโทษ และสิ่งที่เกิดขึ้นคือ คนทั้งเมืองสำนึกผิด กลับใจจากความผิดบาป และหันมาหาพระเจ้า
Q1 กษัตริย์เมืองนีนะเวห์ และประชาชนได้แสดงออกถึงการสำนึกผิดร่วมกันอย่างไรบ้าง และผลลัพธ์สุดท้ายเป็นอย่างไร? (ดูข้อ 5-8, 10 ประกอบ)
Q2 คุณจะนำแนวคิดในการสำนึกผิดร่วมกัน และการสารภาพ ไปใช้ในชีวิตของคุณ / ในกลุ่มเซล / ในคริสตจักรอย่างไร?
วันอังคารที่ 21 สิงหาคม ปฐมกาล 50:15-21 “ยกโทษ”
แม้ว่าพี่ชายของโยเซฟจะมาอยู่กับโยเซฟในแผ่นดินอียิปต์ ถึง 17 ปี แต่ดูเหมือนว่า พวกเขายังไม่มีโอกาสได้สำแดงความสำนึกเสียใจต่อสิ่งที่กระทำกับโยเซฟ และจัดการสิ่งที่ค้างคาใจออกไปให้หมดสิ้น เพราะทันทีที่ยาโคบผู้เป็นบิดาเสียชีวิต สิ่งแรกที่พวกพี่ๆ พูดคุยกันคือ โยเซฟจะต้องแก้แค้นในสิ่งที่พวกเขาทำมาในอดีตอย่างแน่นอน พวกเขาจึงส่งคนไปพบกับโยเซฟ เพื่อขอให้โยเซฟยกโทษให้
Q1 แม้ว่า พวกพี่ชายของโยเซฟจะสำนึกผิดด้วยความหวาดกลัว แต่สิ่งที่ทำให้โยเซฟสามารถยกโทษให้กับพี่ชายได้คืออะไร? (ดูข้อ 19-20 ประกอบ)
Q2 อาจจะมีใครบางคนทำผิดกับคุณ แม้ว่าคนนั้นจะไม่สำนึกผิด และมาสารภาพกับคุณ แต่คุณสามารถหลุดพ้นจากความขมขื่นใจได้ ด้วยการนำแนวทางแบบที่โยเซฟใช้กับพี่ชายมาใช้ในชีวิตของคุณอย่างไร?