ปุโรหิตมีการจัดเวรกันตามหน้าที่ อย่างเป็นระบบเป็นระเบียบ ซึ่งทำให้การนมัสการมีระเบียบ เอเลอาซาร์มีบุตร 16 คน เป็นหัวหน้าตระกูล อิธามาร์มีบุตร 8 คน เป็นหัวหน้าตระกูล ทั้ง 24 ตระกูลนี้ ต้องทำหน้าที่ปุโรหิต เป็นเวลา 2 อาทิตย์ทุกปีในพระวิหาร เวลาที่เหลือพวกเขาก็จะรับใช้อยู่ที่เมืองของตนเอง อธิษฐานเผื่อการนมัสการในวันอาทิตย์ ทั้งในส่วนของรายการ ผู้นำประชุม ผู้เทศนา ผู้แปล ทีมนักดนตรี ผู้เล่นเปียโนผู้อ่านพระคัมภีร์ ผู้อธิษฐานเผื่อทรัพย์ ผู้เดินถุงถวาย ผู้ถือถ้วยองุ่นและถาดขนมปัง ผู้จัดเตรียมอาหาร ผู้จัดเตรียมสถานที่  เพื่อทุกคนที่มานมัสการจะได้รับพระพรจากพระเจ้าร่วมกัน

มีการกำหนดหน้าที่สำหรับคนเลวีอย่างชัดเจน พระคัมภีร์ตอนนี้บอกกับเราว่า คนเลวีที่มีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไป มีจำนวน 38,000 คน โดย 24,000 คน ต้องดูแลการงานในพระนิเวศของพระเจ้า  6,000 คน เป็นเจ้าหน้าที่และผู้วินิจฉัย 4,000 คน เป็นนายประตู และที่เหลือ 4,000 คน ถวายสรรเสริญแก่พระเจ้าด้วยเครื่องดนตรี “ทุกคน” ต่างมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ คุณคิดว่า พระเจ้าอยากให้ “คุณ” มีส่วนในการปรนนิบัติรับใช้พระองค์ในบทบาทหน้าที่การงานใดในคริสตจักร?

ดาวิดได้ทรงเตรียมวัสดุอุปกรณ์ และกำลังคนทุกอย่างสำหรับการสร้างพระนิเวศของพระเจ้า แต่สำคัญที่สุดที่ดาวิดต้องจัดเตรียมคือ “จิตใจของซาโลมอน” หรือ “ชีวิตของซาโลมอน” (ข้อ 19)  ในการดำเนินชีวิตไปกับพระเจ้า สิ่งแรกที่เราจำเป็นต้ดสินใจคือ การถวายชีวิตของเราให้กับพระองค์ก่อน เหมือนในโรม 12:1 ที่กล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่พระองค์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิตอันบริสุทธิ์และเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการนมัสการโดยวิญญาณจิตของท่านทั้งหลาย”

เมื่อดาวิดสำนึกในความผิดบาปของตน ดาวิดต้องสร้างแท่นบูชาถวายพระเจ้า ถวายเครื่องเผาบูชา เครื่องศานติบูชา กราบทูลออกพระนามพระเยโฮวาห์ (ข้อ 26) พระเจ้าทรงมีพระเมตตา ทรงตอบดาวิดด้วยการสั่งให้ทูตสวรรค์หยุดทำลาย (ข้อ 27) สิ่งนี้สอดคล้องกับพระธรรม 1 ยอห์น 1:9 ที่ว่า “ถ้าเราสารภาพบาปของเรา พระองค์ทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรม ก็จะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น” สำรวจชีวิตของคุณในเรื่องความผิดบาปและสารภาพกับพระเจ้า

การนับจำนวนคนอิสราเอลครั้งนี้ ไม่เหมือนกับการนับใน กดว.1:2 ซึ่งพระเจ้าทรงบัญชาให้โมเสสนับเพื่อสำรวจจำนวน แต่การที่ดาวิดนับก็เพื่อจะดูว่า กองทหารของตนนั้นมีกำลังมากเพียงไร เป็นการนับที่แสดงออกถึงความหยิ่งผยอง การภูมิใจในอำนาจที่ตัวเองมี ซึ่งนั้นหมายถึง ความวางใจในพระเจ้าที่ลดน้อยลง สำรวจดูชีวิตของคุณว่า คุณยืนอยู่ฝั่งไหนระหว่างการพึ่งพาและไว้วางใจในพระเจ้า กับความหยิ่งผยอง และพึ่งพาในความสามารถของตนเอง ขอบทเรียนจากดาวิดที่จะเป็นเครื่องเตือนใจคุณ